Waardering van onroerende zaken
Mijn dagelijkse praktijk bestaat onder andere uit de afwikkeling van nalatenschappen van Nederlanders met Spaanse vermogensbestanddelen. Bij het merendeel van deze cases, zo´n negentig procent, maken onroerende zaken onderdeel van de nalatenschap uit, naast bestaande bankrekeningen in Spanje. Om het uiteindelijke saldo van de nalatenschap van een erflater vast te stellen, is het van belang dat een door de Spaanse fiscus geaccepteerde waarde voor de woning wordt bepaald.

Daartoe is het van belang dat een waarde wordt opgenomen in de Spaanse Akte van Verdeling, de Acta de manifestación de herencia, als basis voor de nalatenschap van erflater. Deze waardebepaling kan plaatsvinden op verschillende manieren.

Algemene regel
Als algemene regel wordt voor de waardebepaling van onroerende zaken, landelijk of stedelijk, aangesloten bij hetgeen de 'Wet op de Vermogensbelasting' hierover aangeeft en wordt de waarde bepaald aan de hand van de hoogste van de volgende drie waarden:
1. De kadastrale waarde
2. De controle door de Rijksoverheid voor andere belastingdoeleinden.
3. De prijs, tegenprestatie of de waarde van verkrijging

ad 1. De toepasselijke kadastrale waarde is de dan geldige, voor fiscale doeleinden vastgestelde waarde (door de Spaanse fiscus), voor zover deze behoorlijk kenbaar is gemaakt, op de aanslagdatum van de onroerende zaakbelasting (IBI).

ad 2. De door de Rijksoverheid gecontroleerde waarde (vastgesteld voor andere belastingdoeleinden) is die waarde die verkregen is op de aanslagdatum van andere belastingen, rekening houdend met het gegeven dat de Rijksoverheid dit beperkt tot acceptatie van de door de belastingplichtige opgegeven waarde. We brengen in herinnering dat de controle van de waarden expliciet is voorbehouden, ten behoeve van de Spaanse Successie- en Schenkingswet uit 1987 (artikel 18 van deze wet, Ley 29/1987).

ad 3. De prijs, tegenprestatie of verkrijgingswaarde is de waarde welke voorkomt uit de overdracht van de onroerende zaak Dat kan middels ruil ( in prijs of in natura), in welk geval we praten over de tegenprestatie, of 'om niet' (door erfenis, legaat of schenking) in welk geval we spreken over de verkrijgingswaarde, die dan kan worden aangegeven ten behoeve van de Successie- en Schenkingswet.

De praktijk
In de praktijk geldt echter, dat iedere gemeente jaarlijks een coëfficiënt vaststelt. Deze coëfficiënt vermenigvuldigd met de kadastrale waarde vertegenwoordigt de door de Oficina Liquidadora, de invorderingsinstantie van ondermeer de successierechten, geaccepteerde waarde van de onroerende zaak voor de successieaangifte.

mr. Samuel C.R. Totays FLORES Juridisch Advies Eerder verschenen in augustus 2011 op Mondi.nl